به گزارش عطر و تن گاهی باید حقایقی را بیان کرد تا دانسته شود چرا اقلیتی بدگو و پر ادعا این همه غوغا می کنند و چه نفعی از بدگویی و ترویج دروغ و تحریف تاریخ به نام قومیت، و فراتر از آن به اسم زبان مادری می برند؟ چرا به جای خلق اثری همچون مثنوی مولوی یا خمسه نظامی، از ظلم خیالی فارس ها سخن می گویند؟ این فارس ها چه کسانی هستند و چگونه چنین قدرتی دارند که توانسته اند هزاران سال دوام آورده و چنین آثاری برای عارف قونیه و فخر شاعران باکو خلق کنند؟ چرا این همه به فردوسی اهانت می کنند و زشت ترین کلمات را به آن حکیم خردپرور و دادور می گویند؟